آفت دهان و راههای درمان

آفت دهان

آفت یک ضایعه سطحی منفرط یا متعدد و معمولاً کوچک دهان است که سطح آنرا غشاء خاکستری یا زرد رنگی پوشانده و هاله قرمزی اطراف آنرا گرفته است.

کناره های آن ممکن است کمی برجسته یا صاف باشند. احساس سوزش و قلقلک ممکن است از ۲۴ ساعت قبل از بروز زخم در محل بوجود آید.

ضایعه در ۲ تا ۳ روز اول شدیداً دردناک است. سن حداکثر شیوع ۳۰ تا ۴۰ سالگی است.

ضایعات آفتی به سه شکل کوچک، بزرگ و هرپسی شکل ممکن است باشد. در موارد عود کننده باید علامتی از یک بیماری زمینه ای تلفی شود. عامل اصلی آن شناخته نشده است.

عوامل برانگیزنده آفت:

استرس، ضربه ( مانند مسواک زدن زبر، غذای سفت)، قاعدگی، ارث، حساسیت غذایی یا دارویی مثل توت فرنگی، گردو و قرص کاپتوپریل، کمبودآهن، اسید فولیک و ویتامین B12 .

توصیه به بیمار:

  • در حال حاضر درمان قطعی برای آفت وجود ندارد ولی می توان علایم بیماری مانند درد را کم کرد.
  • با افزایش سن میزان عودها کاهش می یابد و بیماری رو به بهبودی می رود.
  • از هر عاملی که باعث ضربه دهانی شود خودداری کند ( پرهیز از مسواک زبر، غذای سفت و غذای محرک).
  • داروهای کاپتوپریل و انالاپریل مصرف نکند.
  • در صورت شک به کمبود آهن یا اسید فولیک آزمایش انجام شود.

 

درمان آفت  

استفاده از ضد دردها مانند استامینوفن یا ایبوبرفن و سایر مسکن ها.

شربت دیفن هیدرامین ( اثر بی حس کننده موضعی دارد و بهتر است قبل از غذا استفده شود).

استفاده از محلول لیدوکائین ۲% بصورت موضعی قبل از غذا و قبل از استراحت روی ضایعه مالیده شود( در کودکان مصرف نشود).

کپسول تتراسیکلین به مدت یک هفته . یک کپسول را در ۵ سی سی آب جوشیده ولرم حل کرده، ۲ دقیقه در دهان نگه دارید و بعد محلول را بیرون بریزید( در کودکان زیر ۱۲ سال مصرف نشود).